 | ||
|
هواپيماي دوسلدورف – تهران ساعت 35/3 بربالين فرودگاه امام "ره" نشست. محمد خاكساري برگ آس اين پروازبود،كه در سالن انتظارفرودگاه ازپله هاي برقي چهره اش برروي منتظران تابيدن گرفت،جمعيت حاضر در سالن به يكباره به وجد آمدند،همه از جايشان برخاستند،گويي تشنگاني بودند ،چشم به راه باران. محمد خاكساري نيز از آنسوي حفاظ هاي شيشه اي هردو دستش را تكان داد و عطر مهرباني از دستان خالي اش فواره اي شد به روي دوستان يكدل و يك رنگ پاشيد. اماكسي به آرامي دستان مهرافشان محمد راكشيد و برد،ندانستيم به كجا،اما تا پيدا بود ،خنده از لبهاي محمد تراوش مي كرد. وشادي بردلش جاري بود. دوستان و خانواده، برخي اندوهگين وبرخي همچنان خندان . چهره ي خندان محمد تا دوساعت از ديدگان ما ناپيدا شد، وما دلواپس كه اكنون با او چه مي كنند؟ ساعت 30/6 صبح يكبار ديگر محمد از آنسوي شيشه ها نمايان شدولبخند باريد،بارديگر شادي مهار نشدني به اردوگاه معلمان بازگشت. هر كس مي كوشيد كه زودترمحمد را در آغوش بكشد.دسته گل وشيريني ها از ياد رفت. آنچه براذهان ماند آغوش ولبخند و مهرباني بود. محمد از سفرمي گفت،از نظم اروپامي گفت،ازتفتيش اثاث و انديشه اش در فرودگاه امام "ره" محمد آمد باكوله باري از تجربه ودانش وحرف هايي كه در اينده گفته خواهد شد. آنچه به ياد ماندني بود،معلمي بازنشسته كه هيچكس او را نمي شناخت و او را نديده بود با دسته گلي در دست ولبخندي برلب خوش آمد گفت و رفت ديگرهيچ كسي او را نديد. | ||
 |
|
|
|
| ||
|
| ||
|
| |
|
به نام خداوند جان و خرد کزین برتر اندیشه بر نگذرد جناب آقای فرد. ون. لیوون همکاران گرامی و مهمانان محترم اینجانب محمد خاکساری مدیر مسئول هفته نامه قلم معلم به نمایندگی از کانون های صنفی معلمان ایران که د رحال حاضرپرنفوذ ترین وگسترده ترین تشکل ها ی غیر دولتی معلمان درسراسرایران هستند، افتخار حضور د راین کنگره ی ارزشمند را یافته ام . تا ضمن تشکر و قدردانی از برگزار کنندگان این کنگره بزرگ جهانی به ویژه ریاست محترم EI پیام کانون های صنفی معلمان ایران را که پیام همه فرهنگیان ایران است، به گوش همکارانشان در اقصی نقاط جهان برسانم. ریاست محترم، همکاران گرامی : اگرچه همه ما با اهداف و دردهای مشترکی دور هم جمع شده ایم، اما فرهنگیان ایران به ویژه فعالان صنفی که سخن گوی میلیونها معلم شاغل و بازنشسته هستند، روزهای سخت تری را می گذرانند . در سال گذشته به دنبال اعتراضات صنفی فرهنگیان ایرانی نسبت به ساختار بیمار آموزش و پرورش و سیاست زدگی آن، وجود خیل کثیر محرومان از تحصیل، عدم دخالت خرد جمعی معلمان، در تصمیم گیری های کلان آموزش و پرورش، مدیریت های ناکارآمد،عدم وجود امنیت شغلی ، تبعیض و زیر خط فقر بودن 70 درصد معلمان شاغل و 100 درصد معلمان بازنشسته، دولت ایران معلمان زیادی را دستگیر و مورد ضرب و شتم قرار داد. بعضی را زندانی ، برخی را به احکام بسیار سنگینی چون تبعید ، انفصال ازخدمت و اخراج محکوم کرد و متاسفانه این روند همچنان ادامه دارد . تنها نشریه تخصصی و صنفی و غیر دولتی معلمان ایران به نام قلم معلم نیز توقیف و سردبیر آن خانم ثریا دارابی زندانی شد. و نیز اینجانب مدیر مسئول نشریه پس از سه هفته بازجویی با صد میلیون تومان وثیقه ملکی آزاد شدم. بنده با سپاس فراوان ا ز اتحادیه جهانی و میلیون ها فرهنگی که د ر سراسر جهان مراتب همدردی خود را با معلمان ایران ابراز داشته اند به نمایندگی از کانون های صنفی معلمان ایران پیشنهادات زیر را تقدیم می دارم و تقاضا دارم هیئت رئیسه توجه خاصی به آن مبذول فرمایند . *** هر سال به مناسبت گرامی داشت روز جهانی معلم آموزش و پرورش یکی از کشورها مورد توجه خاص قرار گیرد . به طو ر مثال سال آینده به عنوان" روز جهانی معلم و معلمان ایرانی" نام گذاری شود و آموزش و پرورش ایران مورد بازرسی واقع گردد *** برای ایجاد عدالت آموزشی و استاندارد سازی آموزش مردم جهان کمیته ویژه ای تشکیل شود تا به نحوه ی صحیح اجرا ی آموزش استاندارد توسط دولت ها به طور دائم نظارت نماید و تذکرات لازم را ارائه کند . به طور مثال بر طبق آمار منتشره ا ز طرف دولت در حدود 3 میلیون نفر ا ز کودکان 6 تا 14 ساله ایرانی از تحصیل محرومند. این در حالی است که آمار های غیر دولتی رقم 4 تا 4.5 میلیون نفر را اعلام کرده اند . ( روزنامه اعتماد – 13/4/1386 ) امیدواریم که دور آینده ی مجمع عمومی کنگره جهانی آموزش و پرورش بین الملل در کشور ایران برگزار شود.
29/4/1386 | ||
